bal arısı
doğmaktan çok korkuyorum bana öldüğüm günü hatırlatın kaygılarım kayıkların içinde sarhoşum ve öfkeliyim denize mesele ettiklerim karşımda bakıyor gözlerimin içine içine içinde dışında anlattıklarımın dışında gözlerinin içinde kusma artık halim perişan perşembe kahpesinde yatıdayım beni böyle bilmezler olmaktan çok korkuyorum bana güldüğüm günü hatırlatın kaç kere gömdüler beni kaç kere gördüler ağlarken kaç kere öptüler dudaklarımdan inceldiği yerden kopardılar beni suçum isim vermek dünyaya affet beni katilim kaç kere sevdiler seni kaç kere gördüler ağlarken kaç kere öptüler dudaklarından yok yere var oldum yok yere kayboldum dünyadan en büyük hata uyanmak rüyadan