bağlamından koparılan elmalar

bakmayın bana öyle, ben sinirli değilim. ben sadece, sadece biraz yorgunum. ben senelerce uyudum. beni senelerce uyuttular, hor gördüler. beni senelerce susturdular. ağzımı bantlamadılar ama bana söyleyecek kelime vermediler. ben gecelerce ağladım. ben gecelerce güldüm. ben gecelerce öldüm.

ben her gece üşüdüm. her gece umudumu o pis kilimin altında aradım. ben hayata neden geldiğimi dahi sorguladım. ben yaşayan bir ölü müydüm, yoksa ölmekte olan bir canlı mıydım. ben kendimdeydim ne olduğumu, kim olduğumu biliyordum. benim hafızam vardı, ben aşık dahi olabiliyordum. peki... peki benden kelimelerimi, aşkımı kim çaldı? ne oldu da unuttum her şeyi? ben kimim. ben kim oluyorum da kim olduğumu sorguluyorum. 

ben sadece ama sadece aciz bir uzaylıyım. kendine insan diyen herkes aslında uzaylıdır. insan dünyalı değildir sadece uzayın içinde yer alır. ölümlü olan hiç kimse kendisini bir gezegene bağlayamaz, bağlamamalı. ama ben o barakaya bağlandım. senelerce... senelerce senenin hangi mevsiminde olduğumu, hangi ayında olduğumu, işin kötü tarafı hangi gününde olduğumu dahi yüzlerce kez karıştırdım. ben bazen yemek yerine böcek yedim, ihanet yedim. beni hiç kimse göremedi. bazıları da görmezlikten geldi. çünkü onlar da biliyordu eğer beni görürlerse benim gibi olacak, bana dönüşecekler ve her gece ağlayacaklar. beni 2 kez gören yaşlı amca senden özür dilerim. seni vicdan muharebesine soktuğum için çok özür dilerim. belki sen de bana yardım etmek istiyordun. ama insan korkar bazen. en çok da kendisinden.  sen bende kendini görmüştün. sen ağlamamak için zor tuttun kendini. öyle bir bağırmak istedin ki fizandan dahi duyulmak istedin o an. ama o an öyle bir sustun ki tüm dünya susmak için sıraya girdi sanki o an. beni lütfen bağışla.

ben yalnızca var olmaya çalışan, ama var olmanın ne olduğunu dahi bilemeyen bir varlığım. ben belki de yaşam cahiliyim.

cahillik ne muntazam bir şeydir. ne özeldir. ama dünyadaki 4 milyar 5 milyar kişi kendisine cahil deme hakkını nereden bulur. onlar cahil değil budala, aptaldırlar. 

ben artık bu evden çıkmak istiyorum. yeşili görmek istiyorum. ben benimle birlikte oksijeni paylaşacak bir canlı arıyorum. karıncalar bunu yapamıyor çünkü. ben bu barakada kilitliyim. ama işin en kötü tarafı beni bu barakaya hiç kimse kilitlemedi. hiç kimse. ben, kendi kendime bu barakaya girdim. kapıyı içeriden kilitledim. ve anahtarı yuttum. bu dağ başında beni hiç kimse göremez artık. 

peki bu barakanın adı ne?  

bazıları dünya der buna

sadece dünya.